گاهی اتفاقاتی در جامعه ورزش روی می‌دهد روشن با زوایایی مشخص. ولی چرا عده‌ای علی‌رغم همه ادعاهایی که از زرنگی و تیزهوشی دارند در دام عاملان این اتفاقات گرفتار می شوند و به‌ناحق پرچم طرفداری از این و آن را حمل کرده و اصلاً احساس پشیمانی هم نمی‌کنند.

فرصت‌طلبی از موقعیت‌ها، پست‌ها و جایگاه‌ها در برخی مواقع از رواج خاصی برخوردار می‌شود و این امر در ایام منتهی به انتخابات بیشتر چهره خود را نشان می‌دهد. برخی‌ها که در سطح جامعه موقعیت مناسبی برای اخذ رأی نمی‌بینند جهت مطرح شدن از روش‌های دیگری استفاده می‌کنند که برگزاری جلسات، انتصابات کیلویی و جهت‌دار، به‌کارگیری چاپلوسان همیشه حاضر در صحنه و پناه بردن به افراد علاقه‌مند به دیده شدن و استفاده ابزاری از برخی چهره‌ها از جمله این موارد محسوب می‌شوند. آن کسی که برای منافع شخصی از موقعیت و جایگاه شغلی‌اش بهره‌برداری نادرست می‌کند و با استفاده از امکانات عمومی ساز خود را کوک کرده و برای به دست آوردن موقعیت جدید دست‌وپا می‌زند اگرچه با توسل به روش‌های نادرست به هدف‌اش هم برسد آیا می‌تواند منشأ خیر و برکت جامعه و اجراکننده عدالت و مدافع حق و حقیقت باشد؟ فردی که برای پاسخ دادن به غریزه قدرت‌طلبی و ریاست پرستی‌اش دیگران را ابزار و موقعیت‌ها را پل قرار می‌دهد آیا قادر خواهد بود که پس‌از رسیدن به هدف به‌درستی عمل کند و از هر گونه سوء استفاده، دروغ‌پردازی و باندبازی خودداری نماید؟

گفتم فضول‌باشی‌کار از کار گذشته است. نگاه به‌ظاهر و پناه بردن به کلمات و تظاهر به کارآیی و کاردانی، کمر ورزش ما را شکسته است. سال‌هاست که خود را به ظواهر دلخوش کرده‌ایم و از باطن و محتوا غافل شده‌ایم. خیلی وقت است که مسئولین ناکارآمد، نالایق و از همه مهم‌تر مکار و حیله‌گر، کارهای صوری، ادایی و سطحی را برجسته کرده و مانعی بزرگ برای پرداختن ریشه‌ای به مسائل شده‌اند.

گفت: تا برگزاری انتخابات شورا، کاندیداهایی که به نوعی خود را به ورزش چسبانده‌اند نمایشنامه‌های مختلفی اجرا خواهند کرد تا به خیال‌شان با بهره از این اقدامات بر سبد رأی خودشان بیفزایند و به پارلمان محلی راه یابند. غافل از این‌که در شرایط کنونی راه انداختن بحث‌های انحرافی، حاشیه سازی و مشغول کردن اذهان مردم و دوستداران ورزش  به موضوعات فرعی چاره ساز نیست. با حرف زدن، شعار دادن و این مسئول و آن مسئول را با حرف‌های بی‌پایه همراه نمودن آب از آب تکان نمی‌خورد و عدم کارآیی، ناتوانی و کارنامه سیاه و باطل به سابقه‌ای روشن و توانمندی تبدیل نمی‌شود!

گفتم: تأسف از آن کسانی است که با یک ابلاغ من‌درآوردی از خود بی‌خود می‌شوند و به تکاپو می‌افتند که با یکسری اقدامات ظاهری خود را فردی مؤثر و دارای جایگاه نشان بدهند تا شاید بتوانند به این وسیله پوششی بر بی‌برنامگی، ضعف و مشکلات حوزه مسئولیت‌شان بکشند و خود را عزیز بکنند. چاره‌ای نیست به این قبیل افراد فرصت‌طلبی که همواره نان را به نرخ روز می‌خورند باید گفت پز عالی مستدام!

گفت: تا زمانی‌که مسئولیت در بخش‌های مختلف ورزش به افرادی لایق، شناسنامه‌دار و دارای سابقه‌ای روشن و قابل دفاع سپرده نشود و به‌جای شایسته‌سالاری ملاک‌هایی چون قبیله‌سالاری و جناح‌گرایی و قوم‌وخویش بازی و وابستگی به این مسئول و آن نماینده خودنمایی کند غیر از رها شدگی فرصت‌ها، پیامدهای تلخ و اندوه‌بار و گسترش دامنه تملق، ریا و تظاهر و بهره‌برداری از نزدیکی به فلان شخص و بهمان نماینده حاصل دیگری نخواهد داشت.

گفتم: فضول باشی حالا که می‌خواهی جمع ما را ترک کنی به آخرین حرف‌های من توجه کن. تا زمانی‌که در ورزش، مسئولین به‌درستی حق را از ناحق تشخیص ندهند و یا در برابر کسانی که وابستگی‌ها را به‌عنوان اهرمی برای عملی کردن نیات‌شان به کار می‌بندند ضعف نشان بدهند و یا آن‌هایی که دانسته یا ندانسته در دام تبلیغات انتخاباتی برخی‌ها گرفتار ‌شوند وضعیت از این که هست بهتر نخواهد شد.

و باید امیدوار باشیم که در ورزش ما وضعیت برنامه‌ریزی بهبود یابد و کیفیت‌اش ارتقا پیدا کند و در اجرا نیز کارها به دست افراد کاردان باشد تا با دلسوزی و تعهد عمل شود و فضا برای قدرت‌طلبان و وابستگان به مراکز قدرت تنگ و تنگ‌تر گردد.

بازدیدها: 15