برای برخی‌ها که از ظرفیت کافی برخوردار نیستند پول و ثروت به‌جای این‌که وسیله‌ای برای آرامش، خدمت به جامعه، تواضع و اخلاق‌مداری باشد به ابزاری جهت قدرت‌طلبی، برتری‌جویی، خودنمایی، بددهنی و خودپسندی تبدیل می‌شود!

پول و ثروت مخصوصاً اگر از نوع بادآورده‌اش باشد چنان عده‌ای را سرمست می‌کند که خود را عقل کل می دانند. آن‌ها فکر می‌کنند حالا که حساب بانکی‌شان پر است حتماً فهم و درک بیشتری دارند و باید هر آن‌چه می‌گویند و هرآنچه که می‌خواهند اجرایی بشود و همه فرمان‌هایشان بی‌چون‌وچرا پذیرفته گردد!

آن‌هایی که از قدرت فهم و درک کافی بهره نمی‌برند فکر می‌کنند با کلیدی به‌نام پول قادرند هر قفلی را بگشایند و هر فرد مسئول و ارگانی را در اختیار بگیرند و جامعه را به عرصه‌ای برای نمایش و یکه تازی خود تبدیل نمایند!

آدم‌های پول‌داری که دری به تخته خورده و مال‌ومنالی به دست آورده‌اند فکر می‌کنند که خیلی بزرگند و همه باید در مقابل‌شان کرنش بکنند و در آستانه‌اش سر تعظیم فرود آورند! غافل از این‌که ثروت اگر با فروتنی و تواضع و انسان‌دوستی همراه نباشد انسان را بزرگ نمی‌کند و فقط تصور بزرگی است که آن‌ها خودشان را بزرگ می‌دانند و میدان‌داری می‌کنند!

برخی از پول‌دارها چنان در رؤیاهای خود غرق می‌شوند که اعتمادبه‌نفس عجیبی پیدا کرده و خود را در همه امور و مسائل صاحب‌نظر می‌دانند، از اقتصاد و ورزش، سیاست و مدیریت، روان‌شناسی و کشاورزی، علوم طبیعی و ماوراءالطبیعه و خلاصه خود را محق می‌دانند که به‌تنهایی به‌جای ده‌ها و صدها کارشناس اظهار نظر کنند غافل از این‌که پول، ثروت، املاک و مستغلات هیچ‌وقت نمی‌تواند جای دانش را بگیرد و سند عقلانیت و کارآیی تلقی شود!

برای کسانی که پول را مشکل‌گشا و درمان هر دردی می‌دانند سؤال کردن، نقد کردن و تحلیل عملکردها نوعی توهین و دشمنی است. آن‌ها نقد را تهدید تلقی کرده و برای خاموش کردن صدای منتقدان از هر روشی استفاده می کنند. جمعی را با کارت‌های هدیه، عده‌ای را با وعده‌های رنگی، جمعی را با املاک و مستغلات و عده‌ای دیگر را با چرب‌زبانی و امیدوار کردن خریداری نموده و با کمک آن‌ها می‌خواهند بساط نقد و سؤال را برهم بزنند و خود را حلال همه مشکلات جامعه معرفی کنند.

پول‌دارهای بی‌جنبه دیگران را ابزاری برای رسیدن به اهداف به حساب می‌آورند. کسانی را که هم نظرشان نباشند و در مقابل اقدامات نسنجیده و غیرانسانی‌شان ایستادگی بکنند دشمن تلقی کرده و برای خاموش کردن‌شان از همه ابزارها  استفاده می‌کنند و مهم‌تر از همه اقدامات‌شان، فحش و ناسزا گویی و قلدری و اتهام زنی است که در انجامش هیچ حدومرزی نمی‌شناسند و با این قبیل حرکات، بی‌حیایی، قدرت‌طلبی و نامردی‌شان را به نمایش می‌گذارند.

پولدارهایی که غرق در غرور و خودشیفتگی برای همه رجز می خوانند و با رفتارهای چندش‌آور عرض اندام می‌کنند باید بدانند که جامعه به‌جای پول‌دارهای مدعی به انسان‌های دانا، عاقل، اخلاق‌مدار و در خدمت راستی و درستی و صداقت نیاز دارد.

مولا علی‌ابن‌ابیطالب(ع) در حکمت ۵۴ می‌فرمایند: هیچ ثروتی چون عقل و هیچ فقری چون نادانی نباشد. هیچ میراثی چون ادب و هیچ پشتیبانی چون مشورت نیست.

بازدیدها: 12