از مهم‌ترین آسیب‌هایی که دستگاه‌های اجرایی را تهدید می‌کند سپردن مسئولیت به مدیران ناتوان و کار نابلد است. وقتی بین جایگاه و توانایی یک مدیر، تناسبی وجود نداشته باشد موفقیت و پیشرفت امور در یک مجموعه و درنهایت جلب رضایت مردم امکان‌پذیر نخواهد شد.

مدیری که قدرت و توانایی کافی در تصمیم‌گیری نداشته باشد، مدیری که به‌دلیل ناکارآمدی تحمل صدای منتقد را نداشته باشد، مدیری که از مسئولیت‌پذیری گریزان باشد و مدیری که منافع شخصی و گروهی را بر منافع عمومی ترجیح بدهد با تصمیم‌های اشتباه به جامعه آسیب می‌زند و زمینه نارضایتی عمومی را فراهم می‌کند.

با فعالیت مدیران ناتوان، شایسته سالاری قربانی رابطه سالاری می‌گردد. افراد توانمند و مستعد به گوشه رینگ هدایت می‌شوند و به‌دلیل ضعف در تصمیم‌گیری، بازار اقدامات نمایشی از رونق بیشتری برخوردار می‌شود.

مدیر نالایق، کمتر افراد لایق را در مجموعه مدیریتی جایگاه می‌بخشد و همیشه فضای لازم را در اختیار افراد مطیع، چاپلوس و بی‌خاصیت قرار می‌دهد.

مدیر ناتوان در تصمیم‌گیری‌ها همواره تابع احساسات بوده و از منطق فراری است. آن‌ها معمولاً برمبنای علاقه‌های شخصی، احساسات و نزدیکی‌های عاطفی مدیریت می‌کنند.

خودکامگی و عدم مسئولیت‌پذیری از دیگر ویژگی‌های مدیران نالایق است. آن‌ها وقتی از شنیدن دیدگاه‌های متفاوت روی برگردانند موجبات کاهش خلاقیت در کارکنان و زیرمجموعه را فراهم می‌کنند و درنهایت فرصت‌های شغلی و اجتماعی را ناعادلانه توزیع می‌نمایند.

با نگاهی به عملکرد و رفتار مدیران استانی و با توجه به ویژگی‌های مدیران نالایق به‌راحتی می‌توان لیستی از این مدیران را تهیه کرد. تا زمانی‌که انتخاب مدیران بر پایه شایستگی، تجربه، کارایی و توانمندی انجام نشود مدیران نالایق همچنان با تکیه بر مسند مدیریت در ضربه زدن به اعتماد عمومی فعال خواهند بود.

جامعه برای پیشرفت و قرار گرفتن در مسیر توسعه به مدیران لایق، متخصص، عادل و پاسخگو نیاز دارد. برچیده شدن بساط مدیران نالایق، یک مطالبه همگانی برای ساختن جامعه‌ای آباد و ایده‌آل محسوب می‌شود.

بازدیدها: 14